Mushie's Blog

Son bir hafta içinde iki kere gittim Trio Hillside’ın içindeki açıkhava sinemasına. İlkinde şezlonglarda önde yer bulabilmiştim; ikincisi arkalarda minderler üzerinde bir yerdi. Gelelim, görüşlerime:

* Ekran gayet büyük ve yeterli. Ekrana uzak oturduğum ikinci seferde bile görememe, yazıları okuyamama gibi bir sorun olmadı.

* Ses sistemi de gayet iyi. Kapalı salonda izler gibi rahat ediyor insan.

* Oturma konusunda kesinlikle şezlonglar tercih edilmeli. İkinci seferde yer olmadığından minderleri seçmek zorunda kaldık. Hem rahat değiller, hem uzanarak sahneyi görmek büyük sıkıntı. Şezlonglarda rahat rahat; gerine gerine izliyorsunuz filmi.

Yalnız her ikisinin de rutubet sorunu var. Gündüz havuzda kullanıldıkları için gayet nemli ve kokulu vaziyetteler. Üstünüz, başınız kötü rutubet kokusu içinde kalıyor. İzlerken rahatsızlık duymak da cabası.

* Ortamı da gayet güzel sinemanın. Zaten Hillside havuzbaşı hem şık hem de rahat görünümlü bir yer. Huzurlu bir ortam.

* Fiyatlar biraz yüksek, şezlongda kişi başı 25 lira ödüyorsunuz mesela. Kuruçeşme Arena’da galiba 17 lira bir şeydi.

Özetle, tavsiye edilebilir bir mekan. Sıcak yaz günlerinde değişik bir hoşluk oluyor. Elinizde içeceğiniz (alkollü veya alkolsüz) ile bir şeyler atıştırarak; yan gelip yatarak film izliyorsunuz.

Originally posted 2011-08-18 18:27:07. Republished by Blog Post Promoter

Memleketim diye söylemiyorum (sıcağı olmasa) Türkiye’nin en yaşanılası yeri bence Antalya. Derli-toplu kentsel yapılaşması, kilometrelerce uzanan temiz plajları, yaz ayları haricinde ılıman iklimi, ucuz ve yayla gibi geniş evleri, pahalı olmayan hayatı ile insanın ömrünün mutlu geçirecebileceği, nadir bir yer. Aldığı emekli nüfus göçü de bu durumu ortaya koyuyor zaten.

Yalnız, güzel Antalyamın gençler için büyük sıkıntı olabilecek bir sorunu var. Bu kadar turistik potansiyel; yıllardır yabancılarla iç içe yaşamış insanının rahatlığı ve medeniliği; önce arsa, sonra da turizm yatırımları biriken sermaye tabanına rağmen, canım memleketimin adam gibi bir gece hayatı yok. Daha doğrusu, gece hayatı var; ama Antalya’da kafalar çok karışık!

Antalya insanı eğlenmeyi, eğlendirmeyi pek bilmiyor. Konseptleri birbirine muazzam derecede karıştırıyor. Bunun üstüne, geçmişin arazi, günümüzün otel sahiplerinin görmemişliği (bilmeyenler için bir parantez açayım, güzel Antalyamın insanı yıllarca ellerindeki arazilerin turizm arazine dönüşmesinin rantı ile zengin oldu; bugün ise biriken sermaye sayesinde kendi turistik tesisini arazisinin üstüne kondurup bunun kaymağını yiyor) de eklenince tam bir çorba gece hayatı çıkıyor ortaya.

Eylül ve Kasım aylarında birer hafta kalmamla durumun farkına daha iyi vardım. İstanbul’un gece yaşamına alışınca Antalya’daki eğlence anlayışı fazlasıyla garip geldi bana. Gerçekten de neyin nasıl yapılacağını bilen az sayıda mekan/işletmeci var Cennet parçası memleketimde. Zaten, turizmden kaldırdığı rantla eğlence işine bodoslama giren halkımdan da farklı bir durum beklenemezdi herhalde.

Anlattığım bu keşmekeşin en komik örneği “Boleyn Pub”dır herhalde. İnsan, pub’a verilen bu adı duyunca işkillenmeye başlıyor doğrudan. Üstüne bayramdaki programlarını görünce derin bir “yuh” çekiyor. Hazır olun: Mekan bayramda Soner Sarıkabadayı, Bülent Ersoy, Hakan Altun ve Ozan Doğulu’yu ağırladı. Öncelikle, bir “pub”da canlı müzik olayı nedir?!! Ayrıca, bu isimleri “pub” dediğiniz bir yerde çıkarmak nasıl bir konsept kargaşasıdır??!!!!

Mesele Boleyn’le sınırlı kalsa yine. Türkiye’de, hatta dünyada başka yerlerde işletmeleri olan mekanlar bile kapılmışlar Antalya’nın bu komedisine. Türkiye’den örnek “North Shield”. North Shield’in Türkiye’deki ona kadar işletmesine girip çıkmışımdır. Antalya’daki, haklarını yemeyeyim, fiziksel mekan olarak en beğendiğim (Esenboğa’dakini de çok severim). Yalnız, Antalya North Shield de komiklikten kurtulamamış. İnsanların kalkıp dans etmediği kalıyor mekanda. Çalan müzik ve müziğin yüksekliğiyle kendimi Mojo, Novo, Roxy veya herhangi bir Asmalı mekanında sandım resmen. Nerede kaldı efendi gibi içki içilip sosyalleşilecek “pub”??!! Sanırım, birinin Antalyalı işletmecileri toplayıp “arkadaşlar, Pub 101 dersine başlıyoruz” demesinin zamanı gelmiş.

Dediğim gibi dünyada başka işletmeleri olan oturmuş işletmeler bile Antalyalı karmaşasından nasibini alıyor. En güzel yabancı örnek “Extra Blatt”. Extra  Blatt, Almanların meşhur bir kafe zinciri. Orta Avrupa’da hangi ülkeye gitseniz karşınıza çıkacak orta kalitede kafeleri getirin gözünüzün önüne. Antalya’da ise piyasa yapılacak afili bir mekan muamelesi görüyor.  GAP, Abercrombie giyimli gençler, spor arabalarını mekanın önüne çekerek akılları sıra hava atıyor/piyasa yapıyor.

Aynı durum, İstanbul’da olsa vasat-orta kalite bir mekan sayılacak Shakespeare’s Bistro için de geçerli. Mekanın önü yerel magazinci, spor/lüks araba kaynıyor. Tam bir komedi!

Galiba tüm saçmalığın içinde en doğru düzgün duran Jolly Joker. Bu isim İstanbullulara da tanıdık gelmiştir. Bilmezler; ama Jolly Joker bir Antalya mekanıdır. Antalya’daki başarıları, canlı alternatif müzik kaliteleri, Antalya’da misafir ettikleri büyük ulusal isimlerin verdiği birikim ile eski adı Balans olan mekanı satın alarak İstanbul gece hayatına girdiler. Gerçekten de konseptlerine (canlı alternatif müzik) sadık kalarak; gerek yerel, gerek ulusal grupları misafir ederek önemli bir isim yaptılar Antalya’da.

Uzun lafı kısası, güzel ve potansiyeli çok fazla  olan memleketim, iş bilmezlik yüzünden bütün bu potansiyeli heba ediyor ve bizim gibi gurbette yaşayan Antalyalılar, Çeşme’nin, Bodrum’un aldığı talebi gördükçe bu duruma ziyadesiyle üzülüyorlar.

Originally posted 2010-11-26 17:09:02. Republished by Blog Post Promoter

Yazarınız hiçbir külfetten kaçınmayıp sizin için gezmeye devam ediyor. Geçen Cuma Eelence’deydim. Eelence, Zerrin Özer, Bengü, Deniz Akkaya, Gökhan Özen ve Bedük gibi şarkıcıların menajerliğini yapan Özgür Aras’ın Pera’da açtığı yepyeni bir mekan.

Başlıkta diyorum “İstanbul gece hayatı değişiyor” diye. 90′lı yılları hatırlayanlar, canlı Türkçe müzikle eğlenme akımını gayet iyi biliyordur. Geçen sene Cenk Eren’in Harbiye’de açtığı “Piyasa” ile Türkçe müzik tekrar İstanbul gece hayatına girdi; ama bu sefer canlı olarak değil, dj müziği olarak. Piyasa’nın kısa sürede yarattığı etki ve çektiği müşteri potansiyeli, türevlerinin artacağına iyi bir işaretti.

Nitekim öyle de oldu. Bu sonbaharda açılan Eelence, Piyasa’nın karşısına en büyük rakip olarak çıktı. Anladığınız üzere, Eelence de Türkçe müzikle müşterilerini eğlendirmeye çalışan bir mekan. Yalnız, Piyasa ile Eelence arasında ciddi bir fark var. Piyasa, daha çok “eller havaya” kitlesine odaklanan, Hande Yener, Demet Akalın, Bengü gibi isimleri daha çok çalan, müşterileri barın-masanın üzerine çıkarmaktan mutluluk duyan bir mekan.

Eelence, Türkçe müzik çalsa da, daha çok 70′ler, 80′ler ve 90′lar nostaljisine odaklı; günümüz Türkçe popundan fazlaca çalmamaya gayret eden bir mekan. Zaten, haftada iki gece Mehmet Teoman’ı dj olarak misafir etmeleri de seçimlerinin ne olduğunu ortaya koyuyor.

Kısacası, iki mekan da Türkçe müzikle müşterilerini eğlendirse de tam olarak aynı müşteri kitlesine hitap etmiyorlar. Piyasanın daha genç ve sosyolojik anlamda belki “sonradan görme” olarak adlandırılabilecek bir kitlesi varken; Eelence daha ziyade orta yaşın üstünde, profesyonel hayatta belli bir kademeye gelmiş ve gençliğini hatırlamaktan keyif alacak bir kitleye sesleniyor.

Türkçe müzik dinlemekten bilinçli olarak kaçınsam da ben bile eğlendim Eelence’de. Ortaokul, lise yıllarımın şarkılarını duymak, anılar arasından hızlı bir geçiş yapmak keyifliydi. Tekrar gitmeyi düşünebileceğim bir mekan kesinlikle.

Lokasyon olarak da Piyasa’ya nazaran daha avantajlı bir yer Eelence. Pera Palas Oteli’nin arkasında. Buradan çıkıp Asmalı’da geceye devam edebilecek olmak çoğu insan için tercih sebebi olabilir. Yalnız, mekan fiziksel anlamda fazla büyük bir yer değil; her ne kadar işletmecisi 200 kişilik bir yer olduğunu iddia etse de. Kıyaslamak gerekirse, Asmalı’daki Novo’nun iki katı bir alana sahip diyebiliriz. Uzun-ince bir mekan ve sol tarafını kendi gibi uzun-ince bir bar kaplıyor.

Mekanda eleştiri meselesi yapacağım bir başka şey, içkilerin mekanın kalibresine ve lokasyonuna göre pahalı olması. Votka kokteylleri 25 liradan başlıyor; ki voktanın import olduğunu zannetmiyorum. O gece bir jack-kolayı 30 liraya içtim; Asmalı civarı için yüksek bir rakam bu.

Mekan açıldığında giriş ücreti almıyordu. Sadece kapıda adam seçiyor ve beğenmediklerini rezervasyon yok gerekçesiyle içeri almıyorlardı (bar için rezervasyonu ilk defa burada duydum!). İlgi gören ve bu ilgiyi bir an evvel paraya çevirmeye çalışan her mekan gibi, açılıştan kısa bir süre sonra ücretli giriş olayına geçtiler. Kişi başı 25 lira alıyorlar ve bunun karşılığında bir yerli içki ikram ediyorlar. Stand kapatmak isteyenler, 350 lira ödüyor ve karşılığında bir şişe Absolut votka ve soft drink alıyor.

Popüler olan bir mekanın hemen bundan kısa kar elde etme çabası bana çok çakalca geliyor. Bir de böyle davranmak mekanın ömrünü kısaltıyor ve bir sonraki sezon esamesi okunmaz hale geliyor. Ayrıca, canlı müzik yapmayan mekanların giriş ücreti almalarını hala anlayamıyorum. Bence,  Eelence’nin yaptığı güzel girişi devam ettirip, kalıcı olması için ücretli giriş olayından vazgeçmesi gerekiyor. Zaten kitlesi, profesyonel hayatta bir noktaya gelmiş ve girdiği mekanda iyi para harcayan bir kitle.

Lafı daha fazla uzatmadan bitireyim; Eelence bence farklı bir eğlence arayanlar için iyi bir alternatif. Müdavimi olunmasa bile, alternatifler listesine rahatça eklenebilecek bir mekan. Yukarıdaki eleştirilerime de çözüm bulurlarsa, İstanbul gece hayatında süreklilik yakalayan az sayıda mekandan biri olurlar.

Originally posted 2010-11-09 13:06:41. Republished by Blog Post Promoter